این منظومه چیست؟
این یک دانشنامهی شبکهای است، نه متنی خطی. واحدِ کارش «مفهوم» است و مفاهیم مانند گرههای یک شبکه با پیوندهای نوعدار به یکدیگر بسته میشوند؛ از هر گره میتوان به مفاهیمِ مرتبطش رفت. این مرحله از چهار محور و ۴۹ مفهوم ساخته شده است.
۱چهار محور — ساختمانِ چهارطبقه
منظومه بر استعارهی یک ساختمانِ چهارطبقه بنا شده؛ چهار محور که از یکدیگر تفکیکناپذیرند و تنها همین چهار صفحهی اختصاصی دارند. هر چیزِ دیگر مفهومی است که ذیلِ یکی از این چهار تعریف میشود. (روی هر طبقه بروید تا محورِ متناظرش بالا هایلایت شود.)
۲مفاهیم چطور به هم مربوطاند
هر گره سهجور با بقیه نسبت دارد؛ این سه لایه به سه پرسشِ متفاوت پاسخ میدهند و درهمآمیختنشان خطای مقوله است:
ستونِ فقرات — خانه
هر مفهوم زیرِ یک محور مینشیند؛ همان خانهی اصلیاش. تنها دو سطح داریم: محور، و مفهومِ ذیلِ آن — بیهیچ سطحِ میانی.
یالهای نوعدار — تراشههای زیرِ کارت
- چیستیترکیب / مشترکمثال: «محلهمحوری»، مشترکِ امامت و مسجد.
- کارکردابزار / پیشنیازمثال: مسجد، ابزارِ احیای امامت.
- تقابلبدیل / مقابلمثال: تمدنِ غرب، در برابرِ تمدنِ اسلامی.
تیپِ گره — نشانِ بالای کارت
«کارکرد» تیپی مرکب است؛ از تلاقیِ نهاد و کنش زاده میشود.
چطور بخوانید: نشانِ بالای هر کارت = تیپِ گره · خطِ زیرِ کارت = یالهایش · «نمای نقشه» کلِ شبکه و پلهای میانمحوری را نشان میدهد.
سرفصلِ هر محور، کلیدِ ورود به صفحهی همان محور است؛ رویِ کلیدِ صفحهی محور ← بزنید.
تمدن نوین اسلامی
امامت
مسجد
جهاد تبیین
چهار محور در مرکز نشستهاند و مفاهیمِ هر محور مثلِ خوشهای گِردِ آن. پیوندهای طلایی میانِ محورها، همان سه گزارهی اصلیاند و خطچینهای فیروزهای، پلهای مفاهیمِ مشترک. رویِ هر گره ببرید تا نامش پیدا شود؛ رویِ هر محور بروید تا خوشهاش برجسته شود.